دا فلم لیدونکي د بامیانو درې ته بیايي؛ د افغانستان په مرکزي غرونو کې د هندوکش او بابا غر ترمنځ یوه پراخه حوزه. پام یې د درې پر شمالي اوږد ګړنګ دی چې ګڼې سمڅې پکې کیندل شوې؛ هغه سمڅې چې یو وخت بودايي خانقاوې، د عبادت کوټې او معبدونه وو او ځینې یې لا هم د دېوالي انځورونو نښې لري. دوه لویې طاقچې د بودا د هغو ولاړو مجسمو ځای ښيي چې ۵۵ او ۳۸ متره لوړې وې او له شپږمې او اوومې میلادي پېړۍ تر ۲۰۰۱ کال پورې ولاړې وې، چې بیا ړنګې شوې.
بامیان د هغو کارواني لارو پر سر د تمځای په توګه وده وکړه چې باختر یې د کابل له حوزې او هند سره نښلاوه، او هنر یې هندي، یوناني، ساساني او وروسته اسلامي اغېزې سره ګډې کړې. د ګړنګ لاندې اوبه لګېدونکي پټي، د سپېدارو ځنګلګي او د شهر غلغله د کلا کنډوالې هغه منظره بشپړوي چې یونسکو په ۲۰۰۳ کال کې د نړیوال میراث په لړلیک کې ثبت کړه.
