نوروز سال نو بهاری است که در اعتدال بهاری ماه مارچ جشن گرفته می‌شود و در افغانستان نخستین روز سال خورشیدی است. ریشه‌های آن به سنت‌های کهن ایرانی بازمی‌گردد که این جشن را در اعتدال بهاری و به عنوان آغاز سال قرار داده بودند. امروز مردمان بسیاری در پهنه‌ای گسترده نوروز را جشن می‌گیرند و یونسکو آن را در یک ثبت مشترک که افغانستان را نیز در بر می‌گیرد، در فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشریت آورده است.
خانواده‌های افغان این روز را با دید و بازدید خویشاوندان، میله رفتن و خوردن خوراک‌های ویژه جشن می‌گیرند. هفت میوه نوشیدنی‌ای از هفت گونه میوهٔ خشک است که شب در آب خیسانده می‌شود و سمنک حلوایی شیرین از گندم سبزشده است که زنان شب تا صبح گرد هم می‌نشینند و آن را می‌پزند.
مزار شریف مرکز سنتی جشن‌های نوروز است. مردم در زیارتگاهی که به روضهٔ شریف یا مسجد کبود شهرت دارد گرد می‌آیند؛ در آن‌جا جنده‌ای بلند با پارچه‌های رنگارنگ برافراشته می‌شود و میلهٔ گل سرخ آغاز می‌گردد. در جاهای دیگر نیز موسیقی، ورزش و بازی‌هایی چون بزکشی برگزار می‌شود.