عید

افغان‌ها هر سال دو عید را جشن می‌گیرند. عید فطر پایان ماه روزهٔ رمضان را نشان می‌دهد و سه روز تجلیل می‌شود. عید اضحی یا عید قربان یادآور آمادگی حضرت ابراهیم برای قربانی کردن فرزندش است؛ خانواده‌هایی که توان دارند گوسفند یا حیوان دیگری قربانی می‌کنند و گوشت آن را با دیگران تقسیم می‌کنند.

آمادگی‌ها از روزها پیش آغاز می‌شود. خانه‌ها سرتاسر پاک‌کاری می‌شوند و بازارها از خریدارانی پر می‌شود که لباس و بوت نو، شیرینی و میوه می‌خرند. در صبح روز نخست، مردم نماز ویژهٔ عید را می‌گزارند و سپس با گفتن «عید مبارک»، یا به پشتو اختر مو مبارک شه، به یکدیگر تبریک می‌گویند.

پس از آن نوبت دید و بازدید است. خانواده‌ها به دیدن خویشاوندان، بزرگان و دوستان می‌روند و رنجش‌های کهنه باید بخشیده شوند. بزرگان به کودکان پول و تحفه می‌دهند و دختران و زنان دستان خود را حنا می‌بندند. دسترخوان‌ها با میوهٔ خشک و تازه و شیرینی‌های خانگی آراسته می‌شود؛ در بسیاری از ولایت‌ها زنان هنوز کیک، کلچه و شیرینی سرخ‌شدهٔ گوش فیل را می‌پزند، دستورهایی که از مادر به دختر رسیده است.