این فلم دربارهٔ آوای رباب است؛ ساز دسته‌کوتاهی که اغلب «شیر سازها» خوانده می‌شود. بینندگان می‌بینند که رباب چگونه نواخته می‌شود، نوازنده نشسته و ساز را افقی در برابر بدن گرفته و سیم‌ها را با زخمه‌ای کوچک از چوب می‌نوازد، و می‌شنوند که چه چیزی آن را یگانه می‌سازد: سیم‌های ملودی، سیم‌های بلند بم و تا پانزده سیم طرب که با هر نت به صدا درمی‌آیند.
رباب یک هنر دستی نیز هست. در شوربازار کابل، نزدیک کوچهٔ خرابات که امیر شیرعلی خان در سدهٔ نزدهم نوازندگان و سازسازان را در آن جای داد، خانواده‌های سازساز هنوز بدنهٔ رباب را از چوب سنگین توت می‌تراشند، پوست بز را بر کاسهٔ بزرگ‌تر می‌کشند و در آن صدف‌کاری می‌کنند. از ترانه‌های محلی تا موسیقی کلاسیک کابل که بر پایهٔ راگ استوار است، رباب ملودی را در دل موسیقی افغانستان پیش می‌برد.
