دا فلم د رباب د غږ په اړه دی؛ هغه لنډ لاستي ساز چې ډېری وخت ورته «د سازونو زمری» ویل کېږي. لیدونکي ګوري چې رباب څنګه غږول کېږي، سازنده ناست وي، ساز یې په پلنه توګه د بدن مخې ته نیولی او تارونه د لرګي په یوې وړې زخمې وهي، او اوري چې څه شی یې ځانګړی کوي: د سُر تارونه، اوږده بم تارونه او تر پنځلسو پورې طرب تارونه چې د هر نوټ سره غږېږي.
رباب یو لاسي هنر هم دی. د کابل په شوربازار کې، د خراباتو کوڅې ته نږدې چې امیر شېرعلي خان په نولسمه پېړۍ کې سازندګان او ساز جوړونکي پکې مېشت کړل، د ساز جوړونکو کورنۍ لا هم د رباب بدن د توت له درانده لرګي توږي، د وزې پوستکی پر لویه خونه کشوي او صدف پکې ږدي. له ولسي سندرو نیولې د کابل تر هغې کلاسیکې موسیقۍ پورې چې پر راګ ولاړه ده، رباب د افغاني موسیقۍ په زړه کې د سُر بار وړي.
