دری نامی است که در افغانستان برای گونهٔ زبان فارسی این کشور به کار می‌رود. دری در کنار پشتو یکی از دو زبان رسمی افغانستان است و با الفبای فارسی-عربی نوشته می‌شود.
این نام پیشینهٔ کهن دارد. از سدهٔ دهم میلادی، نویسندگان عرب و فارسی‌زبان واژهٔ دری را برای زبان ادبی نوپدید فارسی به کار می‌بردند و معمولاً آن را برگرفته از دَر به معنای «دربار» می‌دانند؛ یعنی زبان دربار شاهی. خود فارسی ادبی از گفتار مردم خراسان و ماوراءالنهر برخاست، سرزمین‌هایی که نخستین شاعران بزرگ این زبان در آن‌جا شعر سرودند.
در افغانستان زبان معیار از سال ۱۹۶۴ به‌طور رسمی «دری» نامیده می‌شود و این نام جای نام «فارسی» را گرفت. دری نوشتاری رسمی تفاوت اندکی با فارسی ایران دارد، هرچند گفتار روزمره آواها و واژه‌های ویژهٔ خود را دارد. کابلی، یعنی دری گفتاری کابل، در سراسر کشور فهمیده می‌شود و دری زبان مشترک میان افغان‌هایی است که زبان‌های مادری گوناگون دارند.