احمد ظاهر، چې ډېری خلک یې د افغانستان تر ټولو لوی سندرغاړی ګڼي، له مړینې لسیزې وروسته هم یو محبوب غږ دی. هغه ته د غوږونو تر څنګ د وېښتو او د ستېج د ځانګړي حضور له امله ډېر ځله «د افغانستان الویس» وايي؛ هغه افغاني نغمې او الهګانې له لوېدیځ پاپ، راک او جاز او له هندي او ایراني اغېزو سره ګډې کړې، او کلاسیک او نوی پارسي شعر یې په نویو کمپوزونو وویل.
په کابل کې ماشومتوب
احمد توریالی ظاهر د ۱۹۴۶ کال د جون په ۱۴ په کابل کې د لغمان ولایت په یوه کورنۍ کې وزېږېد. پلار یې ډاکټر عبدالظاهر د شاهي دربار ډاکټر و او وروسته په ۱۹۷۱–۱۹۷۲ کلونو کې صدراعظم شو. احمد د حبیبیې په لیسه کې اکاردیون غږاوه او د ښوونځي په شوقي ډله کې یې سندرې ویلې.
د کابل له دارالمعلمین څخه د فراغت او په هند کې د انګلیسي ژبې د ښوونکي په توګه د زده کړې له یوې دورې وروسته، هغه د کابل ټایمز ورځپاڼې خبریال شو، او په همدې وخت کې یې په خصوصي محفلونو او ملي جشنونو کې سندرې ویلې. د افغانستان راډیو او ډېر ژر د تلویزیون له لارې د هغه د سندرو ژوندیو خپرونو هغه یو ملي ستوری کړ.
په افغاني موسیقۍ کې نوی غږ
ظاهر خپله ډله د هارمونیې له شا رهبري کوله، او برېښنايي ګیټارونه او ترومپټونه یې د افغاني رباب او طبلې تر څنګ کارول. هغه د کابل له مخکښو کمپوزرانو لکه نینواز او شاه ولي ترانه ساز سره کار وکړ او له شلو ډېر البومونه یې ثبت کړل؛ د هغه لومړنی رسمي البوم، دلک ام، په ۱۹۷۳ کال کې خپور شو. له هغه مخکې، د ۱۹۶۰مې لسیزې له نیمایي راهیسې یې په خصوصي فرمایش سندرې ثبت کړې وې چې د کېسټونو په بڼه په کابل کې لاس په لاس ګرځېدې، او وروسته یې د خپلو اثارو ډېره برخه د راډیو کابل په سټوډیوګانو کې بیا ثبت کړه. هغه په کابل او هرات کې کنسرتونه هم وکړل.
د هغه ډېری سندرې په دري دي، یو زیات شمېر په پښتو او یو څو په نورو ژبو. هغه د مولانا او حافظ او همداراز د نوي شعر د شاعرانو لکه ایرانۍ فروغ فرخزاد شعرونه غوره کړل، او لوېدیځو سندرو ته یې، په شمول د الویس پریسلي «It’s Now or Never»، افغاني رنګ ورکړ. د هغه له مشهورو سندرو څخه «تورا افسون» او «عجب صبري خدا دارد» دي. د مینې او ارمان سندرې یې د هرې طبقې اورېدونکو زړونو ته ورسېدې.
مړینه او میراث
احمد ظاهر د ۱۹۷۹ کال د جون په ۱۴، د خپل زېږون د درې دېرشمې کلیزې په ورځ، د کابل شمال ته د سالنګ کوتل تر څنګ مړ شو. رسمي روایت د هغه د مړینې لامل د موټر پېښه وبلله، خو کورنۍ او ډېرو مینه والو یې له ډېره وخته دا خبره نه ده منلې، او د هغه د مړینې څرنګوالی لا هم روښانه نه دی.
افغاني موسیقۍ چینلونه لا هم هره ورځ د هغه سندرې خپروي، لوېدیځو خپرونکو یې ثبتونه بیا خپاره کړي، او د امریکا عامه راډیو (NPR) هغه د شلمې پېړۍ د سترو غږونو په ډله کې شمېرلی دی. هر کال د جون په ۱۴، مینه وال یې د کابل د شهدای صالحینو په هدیره کې د هغه بیا جوړ شوي قبر ته راټولېږي، ګلونه ږدي او هغه یادوي.
