فرني د شیدو نرمه او سړه خوږه ده چې په هېل او ګلاب اوبو خوشبویه کېږي او پر سر یې ډېره ټوټه شوې پسته شیندل کېږي. په افغانستان کې فرني معمولاً په نشایسته ټینګېږي، نه د وريجو په اوړو چې د ګاونډیو هېوادونو په ډېرو ډولونو کې کارول کېږي؛ همدا یې ورېښمینه کوي او د اور پر سر په شاوخوا یوه پاو ساعت کې چمتو کېدای شي.
د جشنونو خوږه
فرني د اختر او نورو جشنونو یوه پېژندل شوې خوږه ده. د خوړو لیکوالې الیزابت لوارډ دا د «افغاني کوژدې فرني» په نوم ثبت کړې ده؛ یوه ساده خوږه چې هګۍ نه لري او په وادونو او په کوچني اختر، د روژې د میاشتې د پای جشن، کې هم وړاندې کېږي. په کور کې هم د یوې ساده خوږې په توګه له چای او وچې مېوې سره خوړل کېږي.
یوه پراخه کورنۍ
د فرني نوم له فارسي ژبې اخیستل شوی، او ورته خوږې په ایران، منځني ختیځ او سویلي اسیا کې پخېږي، چېرې چې یې د وريجو ډول د هند د مغولي واکمنۍ پر مهال یو نامتو خوراک شو. ګلاب اوبه په افغانستان کې د فرني تر ټولو خوښ خوند دی، که څه هم د کېلې په خوند فرني هم ډېر مینه وال لري. ځینې پخلي کوونکي یو څو تاره زعفران ورزیاتوي او پر سر یې د ګلانو پاڼې یا د انارو دانې ږدي.
اړین توکي
- ۵۵۰ ملي لیتره پوره غوړې شیدې، په دوو برخو
- ۱۰۰ ګرامه بوره
- ۴ غټې کاچوغې نشایسته
- نیمه د چای کاچوغه وړه هېل
- ۲ د چای کاچوغې ګلاب اوبه
- ۶ غټې کاچوغې ټوټه شوې پسته، په دوو برخو
- یو څو تاره زعفران یا د ګلاب وچې پاڼې (اختیاري)
په کور کې د پخولو لاره
- له شیدو ۴۸۰ ملي لیتره په یوه پنډ تلي لوښي کې واچوئ او په ورو اور یې تودې کړئ.
- پاتې شیدې له نشایستې سره ووهئ تر څو هېڅ ګولۍ پاتې نه شي.
- کله چې شیدې ایشېدو ته نږدې شوې، اور ورو کړئ او بوره، هېل، ګلاب اوبه، زعفران (که یې کاروئ) او له پستې ۲ غټې کاچوغې ورزیاتې کړئ.
- د نشایستې ګډوله ورواچوئ او څو دقیقې یې پرله پسې وخوځوئ تر څو فرني د شولې په څېر ټینګه شي.
- فرني په وړو کاسو کې واچوئ، پرېږدئ چې سړه شي، بیا یې لږ تر لږه یو ساعت په یخچال کې کېږدئ.
- سړه یې وړاندې کړئ او پر سر یې پاتې پسته او د ګلانو پاڼې کېږدئ.
