منتو په بړاس پاخه شوي د اوړو خواړه دي او د افغانانو د ځانګړو مراسمو له خوښو خوړو څخه ګڼل کېږي. نری اوړه دومره غوړوي چې نږدې رڼا ترې تېرېږي، بیا یې په څلورګوټو ټوټو پرې کوي او د غوايي یا پسه د قیمه شوې غوښې شاوخوا یې تاووي چې له پیازو او مسالو سره پخه شوې وي. ګوټونه یې سره نښلوي چې وړې او منظمې پنډکۍ جوړې شي، بیا یې په بړاس کې پخوي چې نرمې شي.
منتو پوړ پر پوړ پر دسترخوان ږدي: په لوښي کې د اوږې لرونکو مستو یو پوړ، پر هغه منتو، بیا د رومي بانجانو او دال یا نخود دال چټني، بیا هم مستې، او پر سر لږ وچه نعناع، مرچ یا تازه ګشنیز. ځینې کورنۍ یې پر ځای د ګازرې قورمه ورسره ورکوي. څرنګه چې د منتو جوړول ساعتونه وخت نیسي، ډېری وخت د ټولې کورنۍ ګډ کار وي، او په بهر مېشتو افغانانو کې کله ناکله د کور د اوړو پر ځای چمتو شوې ونټون پاڼې کاروي.
دا خواړه د منځنۍ آسیا او له هغې هاخوا د اوړو د خوړو یوې لویې کورنۍ ته ورګډ دي، او نوم یې د چینايي کلمې مانتو سره همریښه دی. په افغانستان کې یې نږدې خپلوان آشک دی چې د بړاس پر ځای په ایشېدلو اوبو کې پخېږي.