کابل د هندوکش په جنوبي لمن کې په یوه حوزه کې، د شاوخوا ۱۸۰۰ مترو په منځني لوړوالي کې پروت دی. دلته د کابل سیند د آسمايي او شېردروازې غرونو ترمنځ له یوې تیږینې لړۍ تېرېږي، او د شېردروازې په ختیځه څنډه کې بالاحصار کلا له ډېر پخوا د ښار ساتنه کړې ده.
دا ځای یوه طبیعي څلورلارې ده. کوتلونه شمال لور ته له هندوکش څخه تېرېږي او منځنۍ آسیا ته رسېږي، او د سیند دره ختیځ ته د خیبر او هند پر لور لار پرانیزي، هماغه «د هند زړه لاره» چې په لرغونو وختونو کې مشهوره وه. د هند د ګورګاني کورنۍ بنسټګر بابر په ۱۵۰۴ کال کې کابل ونیو او ورسره یې مینه درلوده، او باغ یې، باغ بابر، د هغه د ابدي خوب ځای شو. د ۱۷۷۰ لسیزې په اوږدو کې تیمورشاه دراني د افغان دولت پلازمېنه کابل ته ولېږدوله.
له ۲۰۰۲ کال راهیسې د آغاخان د کلتور بنسټ باغ بابر د خپلو ویالو، پوړیو او کوشکونو سره، او همدارنګه د تیمورشاه د اتلسمې پېړۍ مقبره او د زاړه ښار تاریخي کورونه بیا رغولي دي.