د غور ولایت په یوه ژوره او لرې پرته دره کې، چېرې چې د جام سیند د شاوخوا ۱۹۰۰ مترو په لوړوالي کې له هریرود سره یوځای کېږي، د پخو خښتو یو یوازینی برج د سیند له غاړې ۶۵ متره پورته ولاړ دی. د جام منار د غوري سلطان غیاثالدین محمد (۱۱۶۳–۱۲۰۳) نوم لري او احتمالاً د غوریانو د دوبي پلازمېنې فیروزکوه ځای په نښه کوي. د بنسټ کتیبه یې ۱۱۷۴–۱۱۷۵ یا ۱۱۹۳–۱۱۹۴ لوستل شوې؛ نوې څېړنې لومړۍ نېټه غوره ګڼي.
منار د شاوخوا ۹ مترو پلنوالي له یوې اتګوټې پایې پیلېږي او په استوانهيي برخو پورته ځي چې سر ته نرۍ کېږي. ټول مخ یې په هندسي خښتینو ښکلاوو او د کوفي کتیبو په پټیو پوښل شوی، چې د قرآن کریم یوه برخه او د سلطان لقبونه پکې دي؛ د منځنۍ پټۍ تورې په فیروزهيي لعاب ځلول شوې دي.
ورته نږدې د غوري کلاګانو او برجونو نښې او د دولسمې پېړۍ د یوې یهودي ټولنې د قبرونو ډبرې لیدل کېږي. دا ځای چې د ۱۹۵۰ لسیزې په وروستیو کې د لرغونپوهانو په کار مشهور شو، په ۲۰۰۲ کال کې د یونسکو د نړیوال میراث په لړلیک کې ثبت شو.