نوروز د پسرلي نوی کال دی چې د مارچ میاشتې د پسرلني اعتدال پر مهال لمانځل کېږي او په افغانستان کې د لمریز کال لومړۍ ورځ ده. ریښې یې لرغونو ایراني دودونو ته رسېږي چې دا جشن یې د پسرلني اعتدال پر مهال د کال د پیل په توګه ټاکلی و. نن ورځ په یوه پراخه سیمه کې ډېر خلک نوروز لمانځي، او یونسکو دا په یوه ګډ ثبت کې چې افغانستان هم پکې شامل دی، د بشریت د غیرمادي کلتوري میراث په لړلیک کې ثبت کړی دی.
افغان کورنۍ دا ورځ د خپلوانو په لیدو کتو، مېلو ته په تللو او د ځانګړو خوړو په خوړلو لمانځي. هفت مېوه د اوو ډوله وچو مېوو یو څښاک دی چې د شپې په اوبو کې لندېږي، او سمنک د زرغون شویو غنمو یو خوږ حلوا ډوله خواړه دي چې ښځې یې ټوله شپه سره کېني او پخوي یې.
مزار شریف د نوروز د لمانځنو دودیز مرکز دی. خلک په هغه زیارت کې راټولېږي چې د روضې یا شین جومات په نوم مشهور دی؛ هلته یوه لوړه جنډه چې رنګارنګ ټوکران پرې ځړول شوي پورته کېږي او د سره ګل مېله پیلېږي. په نورو ځایونو کې هم موسیقي، لوبې او د بزکشۍ په څېر سیالۍ ترسره کېږي.